« Terug naar alle berichten

Introductie: Nieuwe high-sensitivity Troponine I assay (hs-Tnl)

Per 1 december 2020 wordt de huidige troponine I (cTnI) bepaling vervangen door een hoog-sensitieve variant, de hs-cTnI. Behalve algemene karakteristieken van deze test zoals hier beschreven zijn er onlangs specifieke aankondigingen gestuurd naar de verschillende doelgroepen met meer gedetailleerde informatie.

In algemene zin laat de nieuwe test een verbeterde analytische gevoeligheid zien in het lage gebied hetgeen vroege detectie van een acuut myocard infarct (AMI) mogelijk maakt. De implementatie van deze nieuwe bepaling heeft twee belangrijke consequenties:

–    Rapportage van uitslagen zal conform regionale en landelijke richtlijnen plaatsvinden in ng/L. De huidige rapportage is in µg/L, oftewel dit resulteert in een factor 1000 verschil in uitslagen. (NB: hs-cTnI betreft een nieuwe/andere test; uitslag hs-cTnI is dus niet simpelweg 1000 x uitslag cTnI)
–    De referentiewaarde voor hs-cTnI is vastgesteld op het 99e percentiel afkappunt van een gezonde controlegroep: < 60 ng/L (geslachtsonafhankelijk).

Voor uitsluiten van een AMI kent deze hs-cTnI bij het afkappunt 60 ng/L een sensitiviteit van 92,9%, drie uur na ontstaan van klachten. De negatief voorspellende waarde bedraagt 98,8%. De specificiteit op het 99e percentiel bedraagt 90,6% met bijbehorende positief voorspellende waarde 61,4%. De lagere specificiteit wordt veroorzaakt door myocardschade vanwege andere cardiopulmonaire oorzaken (e.g. hartfalen, longembolie, myocarditis, maar ook patiënten met stabiel coronairlijden kunnen een stabiel verhoogde waarde hebben) of oorzaken van non-cardiale origine (e.g. sepsis, nierfalen).In samenwerking met de cardiologen is het volgende interpretatieschema opgesteld. Belangrijk is bij een uitslag in het grijze gebied (hs-cTnI 60-300 ng/L) of klachten < 6 uur geleden de test pas te herhalen na 3 uur.

 

Aarzel niet contact met de dienstdoende klinisch chemicus of cardioloog op te nemen bij vragen of onduidelijkheden.

Dr. Eric Vermeer
Dr. Rob Castel
Dr. Michael Fouraux
specialisten klinische chemie